Barnsteen wordt gevonden rond de Oostzee, met name in Polen, Litouwen, Rusland (Kaliningrad) en Letland. Daarnaast zijn er afzettingen in Dominica, Myanmar en delen van Duitsland. De Baltische regio levert de oudste en meest bekende barnsteen ter wereld, soms met fossiele insluitsels van miljoenen jaren oud.
Barnsteen is geen kristal maar gefossiliseerde boomhars, en straalt een warme, zonnige energie uit. Het is een krachtige reiniger van lichaam, geest en aura. De steen werkt pijnstillend, ontstekingsremmend en kalmerend. Vooral bij (tand)pijn, gewrichtsklachten en spanningshoofdpijn wordt Barnsteen traditioneel ingezet, vooral bij baby’s en kinderen.
Energetisch werkt Barnsteen als een natuurlijke emotionele ontgifter. Hij helpt negatieve emoties, angsten en blokkades los te laten, en geeft hernieuwde levenslust. Hij ondersteunt bij depressie, chronische vermoeidheid en futloosheid, en brengt vreugde en licht in donkere tijden.
Op spiritueel vlak opent Barnsteen het zonnevlechtchakra, waardoor zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen en persoonlijke kracht worden versterkt. Hij werkt aardend én opliftend tegelijk, en brengt harmonie tussen lichaam en geest.
Barnsteen is relatief goed verkrijgbaar, vooral uit de Baltische regio. Echter, barnsteen van hoge helderheid, met insluitsels zoals fossiele insecten of planten, is veel zeldzamer en waardevol onder verzamelaars.
Do’s:
Draag barnsteen op de huid voor optimale werking.
Gebruik bij kinderen als natuurlijk hulpmiddel bij tandjes krijgen (onder toezicht).
Leg barnsteen op de zonnevlecht om blokkades los te laten.
Reinig voorzichtig met een droge doek en bewaar op een donkere plek.
Don’ts:
Niet onderdompelen in water of schoonmaken met zeep – dit tast het oppervlak aan.
Vermijd fel zonlicht en hitte: barnsteen is gevoelig voor uitdroging en barstjes.
Niet dragen tijdens het slapen als je gevoelig bent voor warmte of overactivatie.
Barnsteen werd al in het Neolithicum gebruikt als sieraad, talisman en ruilmiddel. De Romeinen waardeerden het hoger dan goud, en het was populair in amuletten en heilige rituelen. In de middeleeuwen werd barnsteen vermalen en verwerkt in medicijnen tegen diverse kwalen.
De bekende Barnsteenroute was een handelsweg die barnsteen van de Oostzee naar Zuid-Europa vervoerde.
De naam “barnsteen” komt van het Nederlandse woord “branden”, omdat de steen brandbaar is. In het Engels heet het amber, afkomstig van het Arabische “anbar”, wat walvisamber (ambergris) betekende – een andere geurige substantie. De verwarring ontstond doordat beide op drijfhout lijken.
Samenstelling: Gefossiliseerde hars van naaldbomen
Leeftijd: Meestal tussen de 30 en 90 miljoen jaar oud
Hardheid: 2 – 2,5 op de schaal van Mohs
Dichtheid: ca. 1,05 – 1,10 g/cm³ (drijft op zout water)
Kleur: Honinggeel, oranje, rood, bruin, soms groen of blauw
Structuur: Amorfe vaste stof (geen kristalstructuur)
Barnsteen is een van de weinige “stenen” die organisch is en geen mineraal.
Sommige barnsteen bevat perfect bewaarde fossielen van insecten – letterlijk tijdcapsules van miljoenen jaren oud.
Barnsteen kan bij wrijving statisch geladen raken – dit werd al door de oude Grieken opgemerkt (waaruit uiteindelijk het woord “elektriciteit” is afgeleid).
De geur van brandend barnsteen is aangenaam en werd gebruikt als wierook.
In de Dominicaanse Republiek bestaat blauwe barnsteen, een zeldzame variant die fluoresceert onder UV-licht.